Geschiedenis Beverse Klok

beverseklokredactie1
Het redactieteam van het eerste uur, van links naar rechts:
Wilfried Andries, Jacques Bosman, Erik Apers, Anne Bogaert,
Dirk Van Duyse, Flor Van de Velde, Willy De Rop, Roger Puynen,
Renaat Stoop, Rudy Beck.
Wim Van Lierop en Patrick Van Duyse waren afwezig op de foto.

De Beverse Klok

Deze rubriek is eigenlijk voorbehouden voor verenigingen die een kwarteeuw weten te overleven. De lezer zal het ons niet kwalijk nemen dat we voor onszelf op de drempel van ons vijftienjarig bestaan een uitzondering maken. Eigen bof stinkt, zegt het spreekwoord, maar we rieken het graag. We zijn maar al te fier en ook verrast door het feit dat we nog bestaan en dat we uiteindelijk een stevige ploeg hebben kunnen vormen, die erin slaagt om tweemaal per maand een krant vol te schrijven. Mensen die nog nooit een vinger hebben uitgestoken in het verenigingsleven, halen er nogal snel de neus voor op. Anderen die regelmatig zelf de handen uit de mouwen steken in een organisatie, begrijpen dat een krant uitgeven meer is dan een krant schrijven. Coördinatie en timing zijn de sleutelwoorden. Artikels moeten worden geschreven, foto’s gemaakt, cartoons getekend, kruiswoordpuzzels opgesteld. De lay-outer past alles in elkaar, heeft meestal te veel tekst, een enkele keer moet er nog snel iets uit de mouw worden geschud. De drukker drukt, de katernen moeten tot een krant worden gevouwen, alles moet naar de post. Het is herhaaldelijk voorgekomen dat Jacques met de lading kranten nog net voor sluitingstijd van de post de eindmeet haalde. Een ketting is zo zwak als de zwakste schakel, er mag niks fout lopen of de lezer zit op vrijdagmorgen zonder Klok. De keren dat er iets misliep zijn op één hand te tellen. Dat het vooral in de beginperiode niet altijd even vlot verliep, is vanzelfsprekend. Wij klasseren dit onder de rubriek ‘groeipijnen’ die bij het volwassen worden snel zijn vergeten. De geschiedenis van de Beverse Klok kunnen we indelen zoals de perioden in de kunstgeschiedenis.

beverseklokgeschiedenis1
Beverse koppen bekijken de koppen van de eerste krant.

Eerste periode: de middeleeuwen

Op vrijdag 17 maart 1995 viel in de bus van elke Beverenaar een eerste nummer, gratis, zodat we met een gerust gemoed konden schrijven: “niet tevreden, geld terug”. “De Klok tikt weer” luidde het, want vroeger was er de ‘Waasse Klok’ die in 1963 oploste in ‘Het Vrije Waasland’. Als we beide kranten nu vergelijken mogen we in alle bescheidenheid stellen dat we een paar lengten voorliggen. Maar laat ons een niet te grote klok opzetten: hoogmoed komt voor de val. Anne Bogaert nam het initiatief en omringde zich met een schare schrijvers, die de klok hoorden luiden en op zoek gingen naar de klepel. Het stramien van de krant lag al van bij de aanvang vast, de doelstelling eveneens. De Nieuwe Beverse Klok moest een pretentieloze uitgave worden met leesbare en interessante artikels voor het uit de kleren gegroeide Beveren. Telkenmale is er een editoriaal, een interview met een interessante Beverenaar, de Klok een kwarteeuw teruggedraaid, de gemeenteraad, ’t Klokzeel met weetjes en kritische bemerkingen, kruiswoordraadsel, sport, goede raad, opmerkelijke uitspraken… en dit alles verpakt in een vrolijke outfit, want we willen zeker niet in ernst ten onder gaan.
Een eerste editie, bestaande uit acht pagina’s, werd op 13 maart 1995 aan de pers en de Beverse personaliteiten voorgesteld in zaal Olympia. Veertien dagen later werden de brievenbussen in Beveren alweer geteisterd door een tweede gratis nummer, nu bestaande uit twaalf pagina’s (en dat is nu nog zo). Een gekregen paard kijkt men niet in de bek, het officiële eerste nummer moest zich nu echt bewijzen ten opzichte van de betalende abonnees en verscheen op 14 april 1995. Een beginnende krant wordt met argusogen bekeken en regelmatig ontving de hoofdredacteur boze telefoontjes, want waarheid kwetst soms. Schrik is een slechte raadgever en de mensen met lange tenen begrijpen nu wel al dat we positief nieuws willen brengen en ons niet laten leiden door een politieke kleur. Een kritische noot wordt mooi verpakt en zelden wordt een pen in vitriool gedoopt.
Ervaring leert, en die hadden we aanvankelijk niet. In het begin liep er weleens iets mis, bleek een diskette onleesbaar, kwam een foto te laat of werd vergeten de maker ervan te vermelden (Gerry Smet en wijlen Roger Staut zijn we al jaren dank verschuldigd), was de lay-out niet altijd smetteloos (het deed soms denken aan de ‘frut’ met ‘lees verder op blz…’)… Uiteindelijk geraakten de teamleden meer en meer op elkaar ingespeeld en kwam er een einde aan de eerste, middeleeuwse periode van onze krant.

beverseklokgeschiedenis2
‘De Rechtvaardige Rechters’, van links naar rechts
Jo Van Damme, Gerda Drieghe, Jean Blaute en
Jan Verheyen.
beverseklokgeschiedenis3
Toenmalig minister Miet Smet geïnteresseerd in onze standplaats,
al is haar blik vooral op Jacques gericht.

Tweede periode: de renaissance

In 1998 nam Raymond Belpaire de drukkerij over en het werd tijd om op eigen benen te staan. In een paar beslissende vergaderingen besloten we om een feitelijke vereniging te vormen met een bestuur dat zowel de redactionele als de financiële aspecten behartigt. Paul Staut diende zich aan als schatbewaarder in een periode waarin de financiële situatie dramatisch was. De krant bood aan alle medewerkers een hobby aan waarvoor ze niet hoefden te betalen. Wie weet wat een skivakantie kost of een jaar tennis, weet allicht een gratis hobby te appreciëren. Schrijven in de Beverse Klok moet gezien worden als een voorrecht. Alle medewerkers stemden toe om gratis en voor niets mee te werken, en dat doen ze nu nog. Medewerkers komen en gaan, voor niks schijt een ezel op straat.
Op 9 januari 1998 verscheen voor het eerst een cartoon van Aimé Van Avermaet. Vanaf dan werd hij een royale medewerker, die telkenmale een situatie raak wist te schetsen. De gemeenteraad werd geschreven door Ward Van Mieghem (vanaf juni 1997) en regelmatig legde hij zijn gevoelige ziel bloot in gedichten en leuke artikels. In oktober 1998 was er ook een eerste bescheiden bijdrage van Gerda Drieghe, die later zowel figuurlijk als letterlijk geschiedenis zou schrijven.
De organisatie werd geoptimaliseerd. De krant werd per post verstuurd, we werden lid van de cultuurraad, de lay-out kwam in de bekwame handen van Filip Dalvinck.

Opmerkelijk was ons optreden in het radioprogramma ‘De Rechtvaardige Rechters’, het spelprogramma dat de stap naar de VRT heeft gezet. De opnames vonden plaats in de gebouwen aan de Martelarenlaan te Gent op 15 september 1999. Presentator was Jo Van Damme en in het panel zaten Patrick De Witte, Jean Blaute, Jan Verheyen en Barbara Sarafin. Maar de absolute ster in het programma was onze Gerda, die moest antwoorden op vragen afgevuurd door het panel. De opgave voor het panel bestond erin via vragen aan Gerda achter de naam van onze krant te komen en een en ander leidde tot een woordspel dat enkel op radio tot zijn recht komt.

De tweejaarlijkse beurs in Beveren grepen we ook telkenmale aan om ons bij de Beverse bevolking kenbaar te maken en we waren dan ook steeds aanwezig op een bescheiden standplaats, behangen met foto’s en oude edities van onze krant. We zijn de organisatoren nog steeds dankbaar om het feit dat ze ons de facturen ‘vergaten’ op te sturen, zodat we enkel baten en geen kosten hadden.

beverseklokgeschiedenis
De tentoonstelling bood een interessante terugblik, zoals blijkt uit de interesse van burgemeester Smet, diens echtgenote en schepen Lauwers.
beverseklokgeschiedenis4
Aimé Van Avermaet in gesprek met ereburgemeester en
mevrouw Van der Aa.

Derde periode: de verlichting

In het verslag van november 1999 lezen we: “De hoofdredacteur stelt voor om tegen 1 januari 2000 een reeks te beginnen over bekende inwoners van Beveren van de twintigste eeuw. Roger stelt tegen volgende vergadering een lijst op van een 25-tal Beverenaars die in aanmerking komen. Tegen 1 januari 2001 zal worden gestart met de straatnamen van Beveren”. Het is de start van een onstuitbare drang om boeken uit te geven.
Kortom, het wordt een tijd van verlichting. We lezen in onze krant: “Bij het begin van het jaar 2000 willen we een rubriek starten, waarbij we een terugblik werpen op een aantal Beverense figuren die in de twintigste eeuw niet direct het aanschijn van de wereld hebben veranderd, maar die in de herinnering blijven als bekende Beverenaars”. Celineke opende de reeks en telkens toverde Aimé een gepaste cartoon uit zijn pen.

In april 2000 vierden we ons vijfjarig jubileum samen met Kalliope, een kalligrafievereniging die dezelfde leeftijd heeft. In kasteel Cortewalle organiseerden we een tentoonstelling met een overzicht van vijf jaar journalistieke werking met aquarellen van Aimé en kalligrafisch werk van de leden van Kalliope. Omdat we de drempel van vijf jaar journalistiek hadden overschreden, was het nieuwe er een beetje af, en vanaf de zesde jaargang kortten we de naam in tot ‘De Beverse Klok’. In dit jaar werden alle neuzen gericht naar de uitgave van ons eerste boek ‘Beverenaars van de twintigste eeuw’. Het boek bleek vlot over de toonbank te gaan en de duizend exemplaren werden verspreid over de huiskamers in onze gemeente.
Vanaf dan liep alles naar wens, enkel de tanende gezondheid van Aimé baarde ons zorgen. Op 3 juni 2002 overleed onze huistekenaar en we denken regelmatig aan hem als we een van zijn cartoons bekijken. Op 7 maart 2003 nam Erik Pijl de doorgeknipte draad terug op en sindsdien verschijnt er telkens weer een cartoon. In mei van het jaar 2005 moesten we afscheid nemen van Roger Staut, medewerker van onze krant van het eerste uur, die ons met de regelmaat van een klok voorzag van foto’s.

Het jaar 2004 was ontegensprekelijk het jaar van Gerda met de publicatie van haar boek ‘Buizelendam’. Ook al zeggen we het zelf, het is een uitgave waarmee we naar buiten mochten komen en de presentatie in kasteel Cortewalle was navenant. Daartoe realiseerden we in samenspraak met de drukkerij een stunt, waarbij in elke brievenbus van Beveren een speciale editie terechtkwam. De 16.000 exemplaren werden eigenhandig gevouwen en in elkaar gestoken. Het kostte bijna twee dagen werk, maar het leverde ook een heleboel nieuwe lezers op, zodat we terug grond onder onze voeten voelden. Gerda werd achteraf ook gelauwerd met de ‘Provinciale Prijs voor vulgariserend werk’ die werd uitgereikt in het NTG te Gent in aanwezigheid van gouverneur Nijs en de leden van de deputatie.

 

beverseklokredactie
De redactie 2008.
V.l.n.r.: Jacques Bosman, Maja Cools, Ward Van Mieghem,
Wilfried Andries, Frederik Brys, Willy De Rop, Erik Pijl, Roger Puynen,
Paul Staut, Gerda Drieghe, Filip Dalvinck en Rudy Beck.

De toekomst

De lezers en adverteerders zijn het kloppende hart van onze vereniging en zorgen dat er voldoende zuurstofrijk bloed naar onze redacteurs stroomt. Het aantal abonnees stijgt voortdurend, zoals de processie van Echternach. Als we er drie bijwinnen, verliezen we er twee.
Toch blijft het balanceren op een slappe koord, want er mag niets fout gaan of we komen in de problemen. We kunnen niemand missen, wat onze zwakte is en tegelijk ook onze sterkte. De viering van ons vijftienjarig bestaan volgt op het verschijnen van het boek ‘Nooit Thuis’, waarin de aandachtige lezer zich nu verdiept. Het is voor de Beverse gemeenschap en voor ons redactieteam alweer een bestseller.

redactie2017

Bestsellers

De lezers en adverteerders zijn het kloppende hart van onze vereniging en zorgen dat er voldoende zuurstofrijk bloed naar onze redacteurs stroomt. Het aantal abonnees stijgt voortdurend, zoals de processie van Echternach. Als we er drie bijwinnen, verliezen we er twee.
Toch blijft het balanceren op een slappe koord, want er mag niets fout gaan of we komen in de problemen. We kunnen niemand missen, wat onze zwakte is en tegelijk ook onze sterkte. De viering van ons vijftienjarig bestaan volgde op het verschijnen van het boek ‘Nooit Thuis’ dat Beverse verenigingen in beeld brengt. Een aantal rubrieken leenden er zich toe om in een boek te bundelen. Het publiceren van boeken werd onze passie. In 2013 publiceerde Roger Puynen ‘Celine Van Geertsom, een leven in dienstbaarheid’. In 2014 verscheen ‘Van staminee tot café, deel 1’ en in 2015 deel 2. Ze gingen gretig over de toonbank. Op dit moment verschijnt een nieuwe rubriek: ‘Kunstmo(nu)menten over het openbaar kunstbezit in onze gemeente. Het zal je niet verwonderen dat dit ook in een boek zal gebundeld worden. Roger Puynen herwerkt zijn teksten in verband met de Eerste Wereldoorlog en het zal leiden tot de publicatie ervan op 11 november 2018.

Bovenaan pagina

webdesign door filip Dalvinck